วันพุธที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2557

รักนี้.........มีแต่ทุกข์

ค่ำคืนนี้ มีแสงดาว วาวระยับ
แต่ใจกลับ สับสน จนอ่อนไหว
ใจที่แกร่ง แรงที่อด หายหมดไป
เพราะมีใคร ทิ้งฉันไป ไม่กลับคืน

เพราะว่ารัก จึงหนักอก เหมือนตกเขา
ทิ้งให้ร้าง ว่างเปล่า เศร้าสุดฝืน
ชีวิตจริง ทิ้งให้ล่ม ล้มทั้งยืน
ทุกวันคืน ขื่นขม ตรอมตรมใจ

อยากถามดาว พราวพร่าง ทางเวหน
เคยรักคน เหมือนฉัน กันบ้างไหม
ต้องเจ็บปวด รวดร้าว ทุกคราวไป
ขอดาวตอบ ช่วยปลอบใจ ทำไงดี

หนักแค่ไหน ใจก็รู้ อยู่ว่ารัก
ยอมให้หัก แบกรักไป ไว้อย่างนี้
ถูกนินทา พาให้ ไร้ศักดิ์ศรี
เหนื่อยสิ้นดี มีแต่ทุกข์ ทุกเรื่องราว

วันอังคารที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2557

Abandoned By Mom Poem, My Feelings To You

Behind your shadow,
I stand and fall.
It’s a tough battle,
In which I feel so small.
My feelings toward you,
you might think are dumb.
Sad upset confused,
angry hurt and ..........

วันศุกร์ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2557

ได้ไหม อย่าปล่อยมือ

ช่ ว ย จั บ มื อ ฉั น ห น่ อ ย ไ ด้ ไ ห ม

สัมผัสที่ได้~อาจพอทำให้ใจ~เลิกไหวหวั่น
แม้ความจริง ~อาจเป็นแค่การ~ปลอบใจตัวเองเท่านั้น
แต่ฉันก็ยังยึดมั่น~ว่าเธอจะอยู่เคียงข้างกัน~ตราบใดที่ฉันยังได้จับมือเธอ

ช่ ว ย ใ ห้ ไ อ อุ่ น ไ ด้ ไห ม

เพราะไออุ่นที่ได้~มันช่วยหยุดความระแวงหวั่นไหว~เพ้อเจ้อ
คนหัวใจอ่อนไหว~ต้องการการใส่ใจ~แม้แค่เพียงการสัมผัสกันไว้ที่ปลายมือจากเธอ
ช่วยจับมือนี้ไว้เสมอ ได้โปรดนะเธอ โปรดอย่าเผลอ ป ล่ อ ย มื อ......
-- เมี่ยง เมี่ยง --