วันเสาร์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
ผมเรียนมาว่า "โลกหนุนรอบตัวเอง" แต่มันหนุนซ้ายหรือขวา หมุนทวนเข็มหรือตามเข็มนาฬิกา ครับ
โลกมันวุ่นวายขนาดนี้ เพราะหมุนตัวเองตามจังหวะรถบั๊ม 55555555
4 วัตถุที่ใหญ่ที่สุดในเอกภพที่เรารู้จัก (4 of the Largest Objects in the Known Universe)
สวัสดีครับ ชาวหว้ากอทุกท่าน
เรื่องนี่อาจทำให้คุณบางคนตื่นเต้น (รึป่าว)แต่จริงๆแล้วเราไม่ได้สำรวจทุกสิ่งในเอกภพ เราไม่แม้แต่จะเห็นมันทั้งหมดด้วยซ้ำ
ถึงแม้ว่าเราจะรู้ว่าเรามีเวลามากพอเพื่อที่จะสำรวจสิ่งต่างๆ และเราควรจะสำรวจครบทุกอย่างแล้วในตอนนี้แต่เราก็ไม่เลย
ดังนั้นเมื่อผมพูดว่า นี่คือดาวฤกษ์ที่ใหญ่ที่สุดในเอกภพที่เรารู้จัก นั่นหมายถึง เรายังไม่ได้สำรวจดาวฤกษ์ทั้งหมดที่มีอยู่ในเอกภพ
บางทีมันอาจมีดาวฤกษ์ที่ใหญ่กว่านี้รอให้ถูกค้นพบก็ได้ จริงๆแล้วเราสำรวจเอกภพในตอนนี้นั้นป็นเพียงแค่บริเวณเล็กน้อย
เป็นสัดส่วนที่น้อยมากของเอกภพ ผมมั่นใจว่ามีดาวฤกษ์ที่ใหญ่กว่านี้อีกแน่นอนอยู่ข้างนอกนั่น เราแค่ยังไม่ได้ค้นพบมัน
อย่างไรก็ตามบทความนี้อาจจะน่าเบื่อถ้าผมมัวแต่เน้นย้ำว่ามันเป็นเพียงแค่วัตถุที่ใหญ่ที่สุดที่เรารู้จักในชนิดของมัน
ดังนั้นที่ถูกที่สุดคือ มันอาจจะเป็นไปได้ที่จะเป็นวัตถุที่ใหญ่ที่สุด
มาเริ่มกันเลยครับ
#1 The Largest Structure in the Universe
นักดาราศาสตร์พึ่งจะค้นพบกลุ่มของกาแลคซีซึ่งมีความยาวจากด้านหนึ่งสู่อีกด้านหนึ่ง 4 พันล้านปีแสง
และแน่นอนมันมีหลุมดำขนาดใหญ่ซึ่งกำลังมีกระบวนการกินสิ่งต่างๆอยู่ โครงสร้างนี้คือ กลุ่มควอซาร์ขนาดใหญ่
large quasar group (LQG) และมันใหญ่จริงๆ อย่างเช่นเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว กาแลคซีทางช้างเผือกบ้านที่น่ารักของเรา
มีขนาดประมาณ 1 แสนปีแสง เพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุดคือ กาแลคซีแอนโดรเมดา มีระยะห่างประมาณ 2.5 ล้านปีแสง
นั้นมีขนาดประมาณ 2 เท่าของกาแลคซีของเรา คือประมาณ 2แสน 6 หมื่นปีแสง นั่นหมายความว่า LQG นั้นใหญ่จนสามารถ
ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของกาแลคซีแอนโดรเมดาและกาแลคซีทางช้างเผือก และพื้นที่อวกาศอื่นๆได้อย่างง่ายดาย
จะเปรียบเทียบอะไรอีก โลกนั้นมีอายุสี่พันล้านปี ดังนั้นเวลาที่แสงใช้เคลื่อนที่จากด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ้งของ LQG
คือดาวเคราะห์โลกก่อตัวเย็นลง มีสิ่งมีชีวิตพัฒนาขึ้น มีไดโนเสาร์เกิดขึ้นและตายสูญพันธุ์ลง เผ่าพันธุ์มนุษย์พัฒนาขึ้น
อารยธรรมมนุษย์พัฒนา คือประวัติศาสตร์ของโลกทั้งหมดเท่ากับเวลาที่โฟตอนใช้เคลื่อนที่จากด้านหนึ่งของ LQG ไปสู่อีกด้านหนึ่ง
ควอซาร์นั้นมักจะอยู๋รวมกลุ่มกันเป็นกลุ่มใหญ่ ดังนั้น LQG นั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นปกติ อย่างไรก็ตาม
ควอซาร์ที่ใหญ่ที่สุดนั้นปกติแล้วจะกว้างแค่ 600ล้านปีแสง การค้นพบใหม่ของ LQG นั้นพบว่า มันประกอบด้วย 73 ควอซาร์
และกว้าง 4 พันล้านปีแสง นั่นทำให้ LQG อื่นๆดูเล็กไปเลยอันที่จริงแล้ว LQG นั้นใหญ่มากจนมันทำให้นักดาราศาสตร์สมัยใหม่
ต่างมึนงง เมื่อเรานำโครงสร้างที่มีสเกลใหญ่ในเอกภพไปใช้ในทฤษฎีสัมพัทภาพทั่วไป จนมันนำไปสู่ทฤษฎีจักรวาลวิทยา
หนึ่งในนั้นที่สำคัญที่สุดคือหลักการจักรวาลวิทยา (cosmological principle) หลักการนี้กล่าวว่า เมื่อมองบนสเกลที่ใหญ่มากระดับหนึ่ง
มันจะไม่มีทิศทางที่สำคัญ หรือสถานที่สำคัญ เอกภพควรจะเป็นแบบเดียวกันหมดไม่ว่าเราจะมองไปในทิศทางใด
เราไม่ควรที่จะมองไปทิศทางหนึ่งและเห็นกาแลคซีแบบก้นหอย หลังจากนั้นมองไปอีกทางหนึ่งและเห็นกลุ่มของควอซาร์เคลื่อนที่
ไปในอวกาศและกลืนกินทุกสิ่งอย่างแม้แต่ตัวของมันเองแต่นั่นคือสิ่งที่เราเห็นและมันดูเหมือนจะเป็นปัญหาในทางวิทยาศาสตร์
เดี๋ยวมาต่อนะครับ ชอบกดโหวตด้วยครับ
เรื่องนี่อาจทำให้คุณบางคนตื่นเต้น (รึป่าว)แต่จริงๆแล้วเราไม่ได้สำรวจทุกสิ่งในเอกภพ เราไม่แม้แต่จะเห็นมันทั้งหมดด้วยซ้ำ
ถึงแม้ว่าเราจะรู้ว่าเรามีเวลามากพอเพื่อที่จะสำรวจสิ่งต่างๆ และเราควรจะสำรวจครบทุกอย่างแล้วในตอนนี้แต่เราก็ไม่เลย
ดังนั้นเมื่อผมพูดว่า นี่คือดาวฤกษ์ที่ใหญ่ที่สุดในเอกภพที่เรารู้จัก นั่นหมายถึง เรายังไม่ได้สำรวจดาวฤกษ์ทั้งหมดที่มีอยู่ในเอกภพ
บางทีมันอาจมีดาวฤกษ์ที่ใหญ่กว่านี้รอให้ถูกค้นพบก็ได้ จริงๆแล้วเราสำรวจเอกภพในตอนนี้นั้นป็นเพียงแค่บริเวณเล็กน้อย
เป็นสัดส่วนที่น้อยมากของเอกภพ ผมมั่นใจว่ามีดาวฤกษ์ที่ใหญ่กว่านี้อีกแน่นอนอยู่ข้างนอกนั่น เราแค่ยังไม่ได้ค้นพบมัน
อย่างไรก็ตามบทความนี้อาจจะน่าเบื่อถ้าผมมัวแต่เน้นย้ำว่ามันเป็นเพียงแค่วัตถุที่ใหญ่ที่สุดที่เรารู้จักในชนิดของมัน
ดังนั้นที่ถูกที่สุดคือ มันอาจจะเป็นไปได้ที่จะเป็นวัตถุที่ใหญ่ที่สุด
มาเริ่มกันเลยครับ
#1 The Largest Structure in the Universe
นักดาราศาสตร์พึ่งจะค้นพบกลุ่มของกาแลคซีซึ่งมีความยาวจากด้านหนึ่งสู่อีกด้านหนึ่ง 4 พันล้านปีแสง
และแน่นอนมันมีหลุมดำขนาดใหญ่ซึ่งกำลังมีกระบวนการกินสิ่งต่างๆอยู่ โครงสร้างนี้คือ กลุ่มควอซาร์ขนาดใหญ่
large quasar group (LQG) และมันใหญ่จริงๆ อย่างเช่นเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว กาแลคซีทางช้างเผือกบ้านที่น่ารักของเรา
มีขนาดประมาณ 1 แสนปีแสง เพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุดคือ กาแลคซีแอนโดรเมดา มีระยะห่างประมาณ 2.5 ล้านปีแสง
นั้นมีขนาดประมาณ 2 เท่าของกาแลคซีของเรา คือประมาณ 2แสน 6 หมื่นปีแสง นั่นหมายความว่า LQG นั้นใหญ่จนสามารถ
ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของกาแลคซีแอนโดรเมดาและกาแลคซีทางช้างเผือก และพื้นที่อวกาศอื่นๆได้อย่างง่ายดาย
จะเปรียบเทียบอะไรอีก โลกนั้นมีอายุสี่พันล้านปี ดังนั้นเวลาที่แสงใช้เคลื่อนที่จากด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ้งของ LQG
คือดาวเคราะห์โลกก่อตัวเย็นลง มีสิ่งมีชีวิตพัฒนาขึ้น มีไดโนเสาร์เกิดขึ้นและตายสูญพันธุ์ลง เผ่าพันธุ์มนุษย์พัฒนาขึ้น
อารยธรรมมนุษย์พัฒนา คือประวัติศาสตร์ของโลกทั้งหมดเท่ากับเวลาที่โฟตอนใช้เคลื่อนที่จากด้านหนึ่งของ LQG ไปสู่อีกด้านหนึ่ง
ควอซาร์นั้นมักจะอยู๋รวมกลุ่มกันเป็นกลุ่มใหญ่ ดังนั้น LQG นั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นปกติ อย่างไรก็ตาม
ควอซาร์ที่ใหญ่ที่สุดนั้นปกติแล้วจะกว้างแค่ 600ล้านปีแสง การค้นพบใหม่ของ LQG นั้นพบว่า มันประกอบด้วย 73 ควอซาร์
และกว้าง 4 พันล้านปีแสง นั่นทำให้ LQG อื่นๆดูเล็กไปเลยอันที่จริงแล้ว LQG นั้นใหญ่มากจนมันทำให้นักดาราศาสตร์สมัยใหม่
ต่างมึนงง เมื่อเรานำโครงสร้างที่มีสเกลใหญ่ในเอกภพไปใช้ในทฤษฎีสัมพัทภาพทั่วไป จนมันนำไปสู่ทฤษฎีจักรวาลวิทยา
หนึ่งในนั้นที่สำคัญที่สุดคือหลักการจักรวาลวิทยา (cosmological principle) หลักการนี้กล่าวว่า เมื่อมองบนสเกลที่ใหญ่มากระดับหนึ่ง
มันจะไม่มีทิศทางที่สำคัญ หรือสถานที่สำคัญ เอกภพควรจะเป็นแบบเดียวกันหมดไม่ว่าเราจะมองไปในทิศทางใด
เราไม่ควรที่จะมองไปทิศทางหนึ่งและเห็นกาแลคซีแบบก้นหอย หลังจากนั้นมองไปอีกทางหนึ่งและเห็นกลุ่มของควอซาร์เคลื่อนที่
ไปในอวกาศและกลืนกินทุกสิ่งอย่างแม้แต่ตัวของมันเองแต่นั่นคือสิ่งที่เราเห็นและมันดูเหมือนจะเป็นปัญหาในทางวิทยาศาสตร์
เดี๋ยวมาต่อนะครับ ชอบกดโหวตด้วยครับ
วันพฤหัสบดีที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
สายโลหิต ; ชมพู ฟรุตตี้
ข้าคือชายชาญชาติทหาร วิญญาณแห่งนักรบไทย ศึกนี้หรือศึกไหนหัวใจไม่เคยหวั่นเกรง เลือดพุ่งพล่านเลย
วันอังคารที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
ทำไมน้ำถึงระเหยได้ ทั้งที่อุณหภูมิสูงไม่ถึง 100 C
ทำไมน้ำที่วางไว้เฉยๆ มันถึงรระเหยไปเองได้ครับ ทั้งที่อุณหภูมิสูงไม่ถึง 100 C
แค่วางไว้เฉยๆไม่ได้ต้มครับ มันเอาพลังงานมาจากไหน หรือทำไมมันถึงระเหยได้ครับ
แค่วางไว้เฉยๆไม่ได้ต้มครับ มันเอาพลังงานมาจากไหน หรือทำไมมันถึงระเหยได้ครับ
วันพุธที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
อย่ารักใครมากไป
อย่ารักใครมาก จนกลายเป็นหลง
อย่าคิดว่ารักจะมั่นคง จนไม่เผื่อใจไว้
อย่าคิดว่าชีวิต จะสนุกสนาน เสมอไป
เพราะ..เมื่อเรา..ไม่เหลือใคร
ก็ต้องเรียนรู้ให้ได้ “ที่จะอยู่เพียงลำพัง”
อย่าคิดว่ารักจะมั่นคง จนไม่เผื่อใจไว้
อย่าคิดว่าชีวิต จะสนุกสนาน เสมอไป
เพราะ..เมื่อเรา..ไม่เหลือใคร
ก็ต้องเรียนรู้ให้ได้ “ที่จะอยู่เพียงลำพัง”
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)